Członkowie i sympatycy PSOUU w Bydgoszczy.

- 22 października (sobota) od godz. 9.00 do godz. 17.00, - 29 października (sobota) [...]]]> Mamy przyjemność i okazję po raz kolejny zaprosić Państwa wraz z dziećmi na indywidualne zajęcia terapeutyczne organizowane przez PSOUU w Bydgoszczy.
Indywidualne spotkania terapeutyczne z pedagogami specjalnymi i neurologopedą – odbędą się przy ul. Szajnochy 2 (III piętro) w następujących terminach:

- 22 października (sobota) od godz. 9.00 do godz. 17.00,
- 29 października (sobota) od godz. 9.00 do godz. 17.00,
- 5 listopada (sobota) od godz. 9.00 do godz. 15.00.

Zajęcia terapeutyczne przeznaczone są zwłaszcza dla dzieci niepełnosprawnych w wieku powyżej jednego roku. Zajęcia – dzięki wsparciu finansowemu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego są dla wszystkich uczestników bezpłatne. Liczba miejsc jednak jest ściśle ograniczona. Aby umówić się na spotkanie na konkretną godzinę, prosimy o kontakt z przewodniczącym PSOUU w Bydgoszczy p. Bogusławem Mrowcem – zk.bydgoszcz@psouu.org.pl lub bezpośrednio telefonicznie (663 291 106).

Liczba miejsc jest ograniczona, o zakwalifikowaniu na spotkania decydować będzie kolejność zgłoszeń. Gorąco zapraszamy!

Mamy przyjemność i okazję zaprosić Państwa na projekcję filmu, który nigdy wcześniej nie był pokazywany w Bydgoszczy,  a który odbił się już szerokim echem nie tylko w naszym kraju. Projekcja już w niedzielę 5 czerwca o godzinie 11.00 w bydgoskim Pałacu Młodzieży. Wstęp wolny! Poniżej garść szczegółów, informacji o filmie i recenzji.

DOWNTOWN – Miasto Downów

Film dokumentalny, czas: 54 min.

reżyseria, zdjęcia, montaż: Piotr Śliwowski, Marta Dzido

produkcja: Emotikonfilm, 2010 Polska

film współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej

DOWNTOWN – Miasto Downów to film opowiadający o projekcie fotograficznym Oiko Petersena. Postanowił on, używając stylistyki zarezerwowanej dla reklamy, sfotografować kilkanaście osób z zespołem Downa. Fotografowani modele, ubrani w kreacje, specjalnie zaprojektowane dla nich przez czołowych polskich projektantów, wcielają się w role bohaterów swoich marzeń.

Przez półtora roku towarzyszyliśmy z kamerą Bohaterom i Bohaterkom projektu,  filmowaliśmy pierwsze spotkania Oiko Petersena z modelami, ich rodzicami i opiekunami, obserwowaliśmy kształtowanie się ich wzajemnych relacji, poznawanie się i zdobywanie zaufania. Oiko szukał odpowiedzi na pytania: jaki jest świat Downów? Jaka jest ich wrażliwość, temperamenty, zainteresowania i marzenia? Jacy są?

Świat osób z zespołem Downa okazał się zaskakujący zarówno dla Oiko Petersena, jak i dla nas. Ich bezgraniczna szczerość, naiwność i prostota myślenia są tutaj wartością; jak sam Oiko mówi w filmie ”nie spotkałem w życiu prawdziwszych ludzi…” Podróż do Downtown – Miasta Downów pozwoliła nam zapomnieć o sztucznym podziale na my-oni  i na nowo zdefiniować pojęcie normalności.

Piotr Śliwowski, Marta Dzido

RECENZJE, KOMENTARZE:

“(…) Nie znam drugiego takie wydarzenia, które by w równie pełny sposób nobilitowały świat Downów jako świat lepszy niż nasza rzeczywistość.
(…). Film ma tempo, pokazuje co ważne i nie boi się śmiechu. Kamera wchodzi do mieszkań, rozmawia z Downami, przechodzi nawet w ręce “aktorki” i pokazuje kilkanaście sekund jej oczami. Pewnie ktoś będzie się czepiał… Ale dla mnie sama warstwa obrazu filmowego jest fenomenalna. Pokazuje piękno i brzydotę, ułomność i doskonałość, szczęście i smutek. (…)Na “Downtown” chcę pójść jeszcze raz, a potem stanę na głowie żeby mieć go na DVD. A – bym zapomniał – muzyka… “Chomiczówka, Chomiczówka” wgryza się w głowę!
(…) film naprawdę wielki, unikalny w skali Polski (jak samo wydarzenie) i w dodatku ogląda się go z emocjami.” – Zakątek 21 – recenzja internauty

„ Dzięki cierpliwej obserwacji autorzy wyłapują drobne, ale znaczące momenty interakcji między kolejnymi modelami a fotografem. Właśnie z nich tworzą materię swojego znakomitego dokumentu.  Marta i Piotr odkrywają przed widzem, że przebranie bohaterów sesji jest tak naprawdę iluzją, bohaterowie są bowiem tymi postaciami, które zobaczył w nich Oiko Petersen. W Mieście Downów możemy się czuć zagubieni. Musimy przecież zapomnieć o narzucającym się odruchu współczucia i rodzącej się w nas dezorientacji. Okazuje się przecież, że niczego nie wiemy na pewno. Oglądając film zastanawiamy się nad tym, która z naszych reakcji jest właściwa, czy możemy się śmiać z tego samego, z czego śmieją się Downi? W ten sposób, z pomocą autorów filmu, mamy szansę dowiedzieć się czegoś ważnego na własny temat: kim jesteśmy, czy w pełni wyrażamy siebie, które z granic możemy przekroczyć? Do Miasta Downów można bowiem trafić tylko dzięki wielkiej uwadze i otwartości, głównie na własne emocje.”

Michał Bielawski “Magazyn Film”

„ 21 marca uczestniczyłam w pokazie filmowym “Downtown-miasto Downów” w kinie Muranów, to znakomity pomysł, realizacja i przekaz społeczny.

Sądzę, że przesłanie filmu “różnej normalności” (tak powiedział Oiko Petersen) powinno być propagowane w szerokim społeczeństwie.  Akceptacja i wsparcie społeczne to kwestie, które propaguję podczas zajęć.

Przez kilka lat wspierałam osoby niepełnosprawne w organizacjach pozarządowych, te zagadnienia sa mi bliskie.

Film jest pogodny, widownia wielokrotnie reagowała emocjonalnie, były brawa, śmiech i łzy. Bohaterowie filmu są radośni i spontaniczni.

Oiko Petersen w rozmowach z bohaterami swoich zdjęć prezentował najlepsze cechy; akceptację, zainteresowanie, skupienie, pogodę ducha – był znakomity!

Sądzę, że wiedza o osobach z Zespołem Downa jest niewielka i wielokrotnie te osoby są stygmatyzowane, ważne jest propagowanie wiedzy i oswajanie pozornej ”inności”. Warto zachęcić szkoły i uczelnie do wyświetlania filmu w celach dydaktycznych .

mgr Iwona Bruśk

wykładowca akademicki

Zakład Zdrowia Publicznego

Warszawski Uniwersytet Medyczny”

“Jestem psychologiem w szkole dla osób z niepełnosprawnością intelektualną/ w tym z zespołem Downa/. Pracuję też w w Warsztacie Terapii Zajęciowej/ dorośli/. Od ponad 30 lat pracuję z ich rodzinami. Zawsze im powtarzam- to wy jesteście ekspertami w sprawach swoich dzieci i wy macie “Społeczną misję”- tyko wy możecie powiedzieć i pokazać jacy oni są naprawdę. W Pana filmie przekaz ze strony najbliższych bohaterów filmu jest, a przede wszystkim powiedzieli i pokazali oni sami – zobacz jestem taki jak ty, potrafię się bawić, mam swoje radości.. jestem tak samo wartościowym człowiekiem , mam swoją godność, zupełnie tak jak ty.

Maria Czajor, psycholog , Konin

„Czy ten film mnie przygnębił? Nie. Ten film pokazał młodzież z zespołem Downa, z tej strony, z której jej nie dostrzegamy. My, uważający siebie za normalnych. Pokazał ludzi szczerych, prawdziwych, mających takie same marzenia jak miliony innych nastolatków. Zupełnie takie same. Bo czym się tak naprawdę różnimy od siebie?”

Ewa Krzysiak, portal Wiadomości 24

Magda Hofman, ŁÓDŹ

Stowarzyszenie Rodziców i Opiekunów Chorych z Zespołem Downa, Łódź

W Grajewie cała sala była wypełniona. Reakcja była taka, że na początku była cisza i chyba ludzie bali się żywo reagować. To chyba objaw tzw poprawności politycznej.

Z biegiem akcji na ekranie, widownia nieśmiało, ale coraz aktywniej reagowała. W Grajewie też już są zapisy na wypożyczenie filmu. Dobrze, że możemy go udostępniać cały praktycznie rok, ponieważ w różnych placówkach są różne terminy i możliwości zebrania widzów. Mnie bardzo, bardzo cieszy, że na płytkę czekają szkoły tzw masowe. I to zarówno średnie, gimnazjalne jak i podstawowe. Wypożyczyła też pani, która jest doradcą w CEN, nauczycielką (logopedką) w ośrodku szkolno wychowawczym!

Grażyna Jabłońska, prezes Stowarzyszenia Jeden Świat im. prof. Zbigniewa Religi w Białymstoku

Film zrobił na wszystkich ogromne wrażenie. Po projekcji zachęciliśmy wszystkich do dyskusji. Na postawione przez nas pytanie czy uważają, że łatwo jest przekroczyć granicę od wyniosłości do śmieszności i czy to mogło mieć miejsce w tym projekcie, wszyscy jednomyślnie zaprzeczyli. Przeważały głosy, że tak naprawdę to oni mało wiedzieli o swoich dzieciach i byli zaskoczeni bogactwem przeżyć i osobliwością świata Downów. Oglądający film zgadzali się, że nasz świat może być dla ich dzieci niezrozumiały i nie należy ich  ”wyrywać” z tego lepszego świata. Sama konwencja filmu była znakomita.  Byliśmy pod wrażeniem ogromnej radości, jaką sam udział w projekcie dał osobom z Zesp. Downa. Przecież ”to było lepsze niż szkoła” – stwierdziła sama Hiphopówa.  Nie obyło się także bez łez. Kilkoro rodziców przeżyło głębokie wzruszenie w trakcie projekcji. Ale ostatecznie po około godzinnej dyskusji wszyscy rozstawaliśmy się w znakomitych nastrojach, pozytywnie naładowani i podbudowani, z mocnym postanowieniem kolejnych spotkań w podobnym gronie.

Spokoju i radości, tylko miłych gości! Smacznej Wigilii i całusów moc - w tę najpiękniejszą w roku noc! Szczęścia kilogramów, ze śniegu bałwanów! Życzliwych ludzi wokół, żadnej łezki w oku, Przyjaciół jakich mało. Przez życie idźcie śmiało! Niech miłość bez ustanku Was dotyka. A w Nowym roku szczęście spotyka!

Spotkanie rozpocznie się o godzinie 14.00 w sobotę 23 października w siedzibie Rady Osiedla Wyżyny przy ulicy Wojska Polskiego 19 B. Warsztaty pn. “Kompleksowa opieka nad [...]]]> Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Bydgoszczy zaprasza na spotkanie-warsztaty z Panią Iwoną Ciesielską pedagogiem specjalnym oraz wicedyrektorem Ośrodka Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczego w Pruszczu Gdańskim.

Spotkanie rozpocznie się o godzinie 14.00 w sobotę 23 października w siedzibie Rady Osiedla Wyżyny przy ulicy Wojska Polskiego 19 B. Warsztaty pn. “Kompleksowa opieka nad dzieckiem niepełnosprawnym  oraz zasady funkcjonowania i oferta edukacyjno-terapeutyczna Ośrodków Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczych w Polsce” potrwa około 2 godzin, podczas których – w przyjaznej atmosferze będzie można porozmawiać o problemach dzieci z dysfunkcjami. Uczestnictwo jest bezpłatne, jednak liczba uczestników jest ograniczona. Decyduje kolejność zgłoszeń (imię, nazwisko, telefon uczestnika) pod adresem zk.bydgoszcz@psouu.org.pl

Warsztaty są kontynuacją cyklu spotkań szkoleniowo-terapeutycznych przeznaczonych dla rodziców, opiekunów i terapeutów dzieci z dysfunkcjami organizowanych przez Koło Bydgoskie PSOUU, dzięki grantowi Urzędu Miasta Bydgoszczy. Serdecznie zapraszamy!

UWAGA !!!
Kolejne spotkanie pn. “Funkcjonowanie dziecka niepełnosprawnego w rodzinie” odbędzie się w sobotę 6 listopada. Prelegentem warsztatów będzie Pani dr Małgorzata Karwowska kierująca Zakładem Pedagogiki Specjalnej Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.

Szczegóły wkrótce na naszej stronie.

Poniżej pismo p. [...]]]> Dziś zwróciliśmy się do parlamentarzystów z naszego województwa (zarówno z okręgu bydgoskiego jak i toruńsko-włocławskiego) o poparcie nowelizacji ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw. Sprawa jest niezwykłej wagi, bowiem od losów tej nowelizacji zależy los WTZ-ów i ZAZ-ów.

Poniżej pismo p. Joanny Janochy, prezes zarządu PSOUU, który wraz z prośbą o poparcie przekazaliśmy naszym posłankom i posłom.

Szanowna Pani Poseł,

Od Pani głosu zależy los ciężko niepełnosprawnych osób w Polsce, ich rodzin oraz  terapeutów zajmujących się ich rehabilitacją społeczną i zawodową – chodzi o tzw. projekt poselski ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw.

Poprzez nierzetelną kampanię i lobbing,  pracodawcy zatrudniający osoby z lekkim stopniem niepełnosprawności (w tym tzw. emerytów mundurowych) walczą o utrzymanie przywileju dofinansowania ze środków PFRON ich wynagrodzeń oraz innych ulg kosztem likwidacji rehabilitacji społecznej i zawodowej osób ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, będących Beneficjentami wsparcia udzielanego im przez organizacje pozarządowe. A przecież wsparcie to jest zadaniem publicznym. Likwidacja ta to nie tylko pozbawienie rehabilitacji osób niepełnosprawnych, w tym dzieci, zamknięcie w domach, izolacja i bezczynność, to również dezaktywizacja zawodowa jednego z rodziców, zwolnienie pracowników niepełnosprawnych
i kadry terapeutycznej. To także bankructwo organizacji pozarządowych.

Jakie działania systemowe w tej dziedzinie zastąpią  PFRON?

Mitem jest, że osoby z lekkim stopniem niepełnosprawności rzeczywiście potrzebują takiego rodzaju wsparcia, jakie otrzymują zatrudniający ich pracodawcy! Wsparcie finansowe PFRON, w zryczałtowanej formie, kierowane jest do pracodawcy, a nie do osoby niepełnosprawnej.

Bez niezwłocznej nowelizacji ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej… oraz  wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2011 roku  przynajmniej  likwidacji dofinansowań  dla pracujących emerytów z lekkim i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności oraz znacznego obniżenia dofinansowań pracodawców do wynagrodzeń z lekkim stopniem niepełnosprawności, a także zmian zasad podziału środków pochodzących z innych ulg, nie zostaną od roku 2011 pokryte zobowiązania PFRON  wobec organizacji pozarządowych prowadzących rehabilitację zawodową
i społeczną osób ze znaczną i umiarkowaną niepełnosprawnością. Nie zostaną pokryte również  zobowiązania PFRON wobec samorządów. Zostaną poważnie zagrożone zobowiązania ustawowe wobec istniejących warsztatów terapii zajęciowej i zakładów aktywności zawodowej, obejmujących wsparciem kilkadziesiąt tysięcy głęboko niepełnosprawnych osób, głównie należących do grupy osób ze szczególnymi trudnościami w aktywizacji, wejściu i utrzymaniu się na rynku pracy.

Bez Pani sprzeciwu na taką niesprawiedliwość społeczną, przypieczętowana zostanie gruntowna zmiana polityki Państwa wobec obywateli najbardziej zagrożonych wykluczeniem – praktycznie wszystkie środki PFRON trafią do pracodawców zatrudniających przede wszystkim osoby
z lekkim stopniem niepełnosprawności, a osoby naprawdę wymagające wsparcia (ze znacznym
i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności) i ich rodziny zostaną wykluczone z życia społecznego i zawodowego. To wbrew priorytetom polityki Unii Europejskiej!

Systematyczne zmniejszanie środków finansowych przeznaczonych na rehabilitację społeczną i zawodową realizowaną przez organizacje pozarządowe spowoduje likwidację stałych placówek, a tym samym zaprzepaszczone zostaną dotychczasowe działania i nakłady finansowe, w tym państwowe na ich uruchomienie. Jednocześnie osoby niepełnosprawne stracą bezpowrotnie szansę na aktywne i godne życie.

Organizacje pozarządowe, a więc i Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób
z Upośledzeniem Umysłowym realizują działania w zastępstwie państwa, powinny zatem być odpowiednio finansowane. W przeciwnym razie tworzy się iluzję pomocy osobom najsłabszym i utrudnia budowanie społeczeństwa obywatelskiego.

W całej Europie środki publiczne nie są przeznaczane – tak jak w Polsce środki PFRON – na wspieranie określonych sektorów usług (np. ochroniarskich, porządkowych, itp.), co jest zakłócaniem wolnej konkurencji, która jest istotną wartością. Nawet najbogatsze kraje kierują wsparcie wyłącznie do tych osób niepełnosprawnych, dla których jest ono warunkiem  niezbędnym do ich uczestnictwa w życiu społecznym  oraz wejścia i utrzymania się na rynku pracy.

Z szacunkiem i wdzięcznością przyjmiemy Pani poparcie nowelizacji przedmiotowej ustawy potwierdzone w imiennej liście głosowania.